Ο Νικόλαος Βλαχάκης, η Φένια Λαμπροπούλου, ο Γεώργιος Φάκλαρης και ο Κωνσταντίνος Πέτρου, όλοι μαθητές και μαθήτριες που κατά το σχ. έτος 2023-2024 φοιτούσαν στην Γ’ Γυμνασίου του 2ου Προτύπου Γυμνασίου Τρίπολης έχουν την τιμή να βλέπουν φέτος δημοσιευμένα τα εξαιρετικά δοκίμια που έγραψαν, τυγχάνοντας ξεχωριστής επιδοκιμασίας από ακαδημαϊκούς και λογοτέχνες της Κριτικής Επιτροπής που συγκροτήθηκε για τους σκοπούς του μαθητικού διαγωνισμού για τον Γεώργιο Δροσίνη.
Οι τέσσερις απόφοιτοι του Γυμνασίου μας πέρσι δούλεψαν συστηματικά και προαιρετικά σε ώρες εκτός διδακτικού ωραρίου μαζί με την υπεύθυνη καθηγήτρια που ανέλαβε τον συντονισμό των εργασιών τους, φιλόλογο Δήμητρα Γιανναρά, εμβαθύνοντας στο έργο του ποιητή, λογοτέχνη, δημοσιογράφου και ακαδημαϊκού Γεωργίου Δροσίνη. Το αποτέλεσμα ήταν να παραδώσουν τέσσερις εξαιρετικά φροντισμένες μελέτες με πρωτότυπη ερευνητική ανάγνωση του έργου του Γεωργίου Δροσίνη, που η κριτική επιτροπή του Συλλόγου «Οι φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη» ξεχώρισε ως προς την ποιότητα και τον σεβασμό με τον οποίο προσέγγισαν την πολυσχιδή συγγραφική, εθνική και κοινωνική δράση του ποιητή μας.
Οι μαθητές διάβασαν το έργο του Γ. Δροσίνη και άλλων εκπροσώπων της Νέας Αθηναϊκής Σχολής, μελέτησαν κριτικά την εποχή του, συνειδητοποίησαν την τομή της προσφοράς του στα 90 χρόνια της ζωής του και συζήτησαν όχι μόνο τους προβληματισμούς που ανέκυψαν αλλά και τους λόγους κριτικής αποστασιοποίησης από ορισμένους μελετητές του έργου του. Διατύπωσαν με ειλικρίνεια τη γνώμη τους, όπου ειλικρίνεια δεν σημαίνει υποχρεωτικά συμμόρφωση αλλά, ενδεχομένως, και διαφωνία. Έγραψαν την άποψή τους, λοιπόν, έκριναν αντικειμενικά το έργο και την εποχή του, αρχές του 20ου αι. αλλά και την εποχή μας, αρχές 21ου αι.
Παρακινούμε και παρακαλούμε να εγκύψετε στην αυτοτελή έκδοση που επιμελείται ο καθηγητής Αναστάσιος Στέφος και να απολαύσετε την ποιότητα μιας νεανικής ανάγνωσης που έκαναν οι τέσσερις μαθητές μας, έτσι όπως ακροθιγώς είμαστε σε θέση τώρα αν σας τους συστήσουμε μέσα από τη δική τους πένα…
Η πολιτική δεν είναι υποχρεωτικά μια ιστορία γεγονότων και τίποτε δεν την υποχρεώνει να περιοριστεί σε αυτόν τον ρόλο. Στα 90 χρόνια ζωής του Δροσίνη, η πολιτική επικαιρότητα διαπέρασε το έργο του, αναπτύσσοντας πολλές φορές ο ίδιος ενεργά πολιτική δράση και εκφράζοντας δημοσιογραφικά τις αντιλήψεις του για όσα γίνονταν στην Ελλάδα και τον κόσμο κατά τη μακρά αυτή περίοδο. Υπερέβη, ωστόσο, την επικαιρότητα και τον δεσμευτικό Ενεστώτα για να μας προσφέρει το πολύτιμο αγαθό του λογοτεχνικού του έργου στο διευρυμένο Παρόν που αγγίζει μέχρι και το σήμερα: λιγότερο συνταρακτικό, περισσότερο συντροφικό. (Κωνσταντίνος Πέτρου, «Ο Γεώργιος Δροσίνης μέσα από τους εθνικούς αγώνες και την εθνική ζωή της Ελλάδας», σελ. 71).
Ο Δροσίνης δεν απεικονίζει απλώς τις γυναικείες φιγούρες, αλλά αναδεικνύει τις πολυδιάστατες πτυχές της ανθρώπινης εμπειρίας μέσα από το πρίσμα μιας μεσαιωνικής αισθητικής (Γεώργιος Φάκλαρης, «Γεώργιος Δροσίνης: Η Μεσαιωνικότητα και ο τρόπος προσέγγισης της γυναίκας», σελ. 62).
Το έργο του πυροδοτεί μια αίσθηση απορίας, ελπίδας ή και προβληματισμού, προκαλώντας έτσι το μυαλό μας να επεξεργαστεί τον κόσμο διαφορετικά. Η λακωνικότητα που προτιμά να διατηρούν οι στίχοι του είναι αρκετή ώστε να γοητεύσει την προσοχή των νέων, η οποία δείχνει να έχει περισσότερο ανάγκη την απλότητα στα λόγια παρά την υπερβολή. Κάθε ποίημα, κάθε στίχος, κάθε λέξη αποστάζουν σύνθετες ιδέες, ιστορικά γεγονότα και προσωπικές εμπειρίες του ίδιου (Φένια Λαμπροπούλου, «Η επίδραση του Γ. Δροσίνη στη σημερινή κοινωνία», σελ. 70).
Οι αισθήσεις μας πρέπει να λογαριάζονται πέρα από τις πέντε. Η γυναίκα, που έδωσε γένος θηλυκό και στις αισθήσεις και στη φύση και στην αγάπη, ως αντιπροσωπευτική φιγούρα του ερωτικού και του φυσικού κόσμου, κατέχει μυστικά καλά κρυμμένα. Αναδεικνύεται μούσα και έμπνευση για τον ποιητή. (Νικόλαος Βλαχάκης, «Η φύση και ο έρωτας στο έργο του Δροσίνη», σελ. 59).
